Ik sta wel eens kritisch ten opzichte van (bepaalde) supermarkten, maar daar staat tegenover dat ik ook melding maak van positieve ervaringen. Vandaag had ik er één:
Een maand geleden ben ik verhuisd naar een andere wijk in Lelystad, ‘t Galjoen. Ik woon nu alleen, geen gezin meer, maar even goed moet ik boodschappen doen en de meest logische supermarkt is C1000 in de Jol. Goeie winkel, één mankement (voorzover ik tot nu toe ervaren heb): het sherry-assortiment. Ik zeg niet dat het slechte sherry is, zoveel verstand heb ik er niet van, maar het is in elk geval niet naar mijn smaak, zoals ik proefondervindelijk vastgesteld heb met de paar verkrijgbare ‘dry’ en ‘fino’ sherry’s.
Vorige week heb ik de bedrijfsleider gevraagd of er niet tenminste één ‘normaal’ merk in de schappen kon komen. Ik verwacht geen Tio Pepe & co. bij de supermarkt, maar was vandaag blij verrast dat ik een Domecq ‘dry fino’ kon kopen en nog schappelijk geprijsd ook.
Die gaat er prima in bij mij, waarvoor ik de bedrijfsleider uiteraard mijn dank overgebracht heb. Super!

Onlangs kreeg ik courgettes van vriendin JeeBee. Dat leidde tot het uitproberen van dit recept, afkomstig uit het boek De keuken van Turkije.
Aanrader, zowel de courgettes als het boek!
Lekker bij sperziebonen, nasi en eigenlijk alles waar je zoetzuur of chutney bij eet.
Houd er rekening mee dat je dit gerecht een dag van tevoren maakt.

Je hebt nodig:
8 kleine courgettes, olijfolie, 1 bosje peterselie, 1 teentje knoflook, 2 eetlepels azijn, 1 theelepel heet chilipoeder, 1/2 theelepel zout

Was de courgettes, snijd ze in plakken van 1 cm dik en halveer elk plakje.
Bak ze in een beetje olijfolie zacht en lichtbruin. Laat ze op keukenpapier of in een vergiet uitlekken en doe ze over op een platte schaal.
Hak intussen de peterselie fijn en pers de knoflook uit. Meng de azijn, het chilipoeder en het zout erdoor. Schenk het mengsel over de nog warme courgetteplakjes en laat het gerecht tot de volgende dag staan.
Koud serveren.

Wie heeft voor mij een handleiding van of uitleg over de afgebeelde combimagnetron?
De magnetronfunctie krijg ik aan de praat, maar verder kom ik niet.

Update 5 augustus 17:00
Hebbes! Gisteren kreeg ik op aanwijzingen van een vriendin de oven al aan de gang. Vandaag heb ik een handleiding gedownload van de website van Bauknecht; iets ander type magnetron, maar met praktisch dezelfde functies.
Bij wijze van test bak ik nu een diepvries-mini-pizza.

Update 16 september 10:30
Met de in de update genoemde handleiding kom ik er ook niet (helemaal) uit. De magnetronfunctie begrijp ik. Het bakken geeft problemen: deze combimagnetron heeft alleen een snelstartknop, warmt de oven supersnel op, maar hoe stel ik vervolgens de juiste tijd en temperatuur in? En klopt het dat het plateau altijd draait, ook bij de ovenfunctie?
Tot nu toe vind ik het een onding. Bij elk gebruik - wordt dus steeds minder vaak … - moet ik puzzelen hoe ik hem aan de gang krijg en hou ik m’n hart vast voor het resultaat. Jammer, want ik was een fervent ovengebruiker. Ik verlang terug naar een échte oven; dit huis was mijn keuze, de combimagnetron niet, die woonde hier al.
Het is er nog niet van gekomen Bauknecht te mailen, dat ga ik alsnog doen.

Update 11 oktober 22:20
De speurtocht naar de handleiding sleept zich voort. Er zit geen vaart in en dat is niet echt des Annabees; er van meet af aan bovenop zitten ligt meer in mijn aard, wegens belangrijker bezigheden lukt dat echter even niet. De stand van zaken:
- Advertentie op Marktplaats heeft niets opgeleverd.
- Maandag 8 oktober heb ik telefonisch contact gehad met Bauknecht (Whirlpool), 076-5306400. De telefoniste heeft me (toe)gezegd dat de handleiding diezelfde dag nog zou worden opgestuurd, míts voorradig, en dat het iets langer zou duren indien niet voorradig.

Update 2 november
Zo’n anderhalve week geleden een handleiding ontvangen, echter van de 4127 i.p.v. de 3127. Met deze schiet het niet op, die had ik ook al gedownload van de website van Bauknecht. Nogmaals bellen/mailen dus, want de 3127 heeft minder knoppen.

Update 16 december
Geen reactie noch een handleiding ontvangen n.a.v. mijn mail van 2 november. Vandaag nogmaals contact gezocht via het contactformulier. Het kan toch niet zo zijn dat een gerenommeerd merk als Bauknecht geen gebruiksaanwijzigingen meer kan leveren van ‘oude’ apparaten?

Aanstaande dinsdag 17 juli nemen Nederlandse Europarlementariërs belangrijke beslissingen over het gebruik van landbouwgif op ons voedsel. U kunt hier samen met ons invloed op uitoefenen: laat onze Europarlementariërs weten dat u dit onderwerp belangrijk vindt! Via de actiewebsite kunt u een e-mail versturen naar de Nederlandse Europarlementariërs.

Actiewebsite

De campagne ‘Weet wat je eet’ is een gezamenlijk initiatief van Stichting Natuur en Milieu, Milieudefensie en de Vereniging van consumenten Goede Waar & Co

- Log ook geplaatst op Wel en Wee van Annabee -

Gisteren was ik in Amersfoort (zie Ikea 1 en Ikea 2) en ben ik met Lykle en Jonathan (een vriend van Lykle) bij Restaurante Pompei geweest, in het hartje van de stad. Beslist voor herhaling vatbaar!
Heerlijk gezeten (je hebt er alle ruimte) en gegeten, attente bediening. Het restaurant ademt een luxe sfeer, maar op de prijskaart is dat niet terug te vinden. De rekening bedroeg € 50,75 en voor die prijs hebben wij genuttigd:
- 4 grote glazen bier
- 1 blauw water
- 1 witte wijn
- 1 tomatensoep
- 1 salade quattro formaggio (ooooooooverheerlijk!)
- 1 macaroni uit de oven
- 1 spaghetti bolognese
- 1 tortellini spinacio (met spinazie, champignons, hete pepertjes, verrukkelijk!)

Luxe bestek, pastaborden die ik best zou willen hebben (groot, rond en diep), echte tafellakens en servetten. Onbegrijpelijk dat het er zo rustig was. Volgens Lykle is het restaurant nog nieuw (hij kende het tenminste niet, maar dat zegt niet alles, want uit eten gaan is niet zijn dagelijks werk, hij is meer van de dr. Oetkerpizza’s, al kan hij goed koken ) en het ligt nét een straatje achter de winkelstraat.
Jammer dat het restaurant geen website heeft, maar ik wil toch het adres even kwijt, zie telefoongids.

Vergeet ik nog te zeggen dat we ook nog lekkere broodjes vooraf kregen en bij de pasta stokbrood en kruidenboter.
Voor de pizzaliefhebbers, waartoe ik ook behoor, maar gisteren even niet: pizzaprijzen vanaf 6 euro, als ik het goed onthouden heb.

Op de afdeling waar ik werk wordt veel water gedronken. Elk heeft een flesje op z’n bureau staan en verscheidene keren per dag wordt dat hervuld vanuit het waterapparaat. Hoe vies die flesjes worden is inmiddels dankzij Kassa alom bekend, daarom gooi ik op vrijdagmiddag mijn flesje weg en begin op maandag met een nieuw.
Opvallend is dat we vrijwel allemaal een Spa-blauw-flesje in gebruik hebben. Daar moet je dan ter herkenning je naam op schrijven, want niemand haalt alleen voor zichzelf.
Mij leek het handig een ander merk te kiezen en rondkijkend bij Jumbo stuitte ik op Well, waarvan 25% van de opbrengst naar Simavi gaat, die dat geld besteedt aan waterputten in Afrika en Azië. Een mooi initiatief (Well bestaat overigens al een aantal jaren, maar ik had er nooit van gehoord), waar ik graag mijn steentje aan bijdraag al blijft dat beperkt tot één flesje per week. Plus de reclame op mijn weblog. Alle kleine beetjes helpen.

Zegt het voort, zegt het voort …
Verkoopadressen vind je op de website.

Ik had opeens trek in iets. De keuze was beperkt en ik moest me behelpen. Althans, dat dacht ik.
Het pakte anders uit: cervelaatworst gewikkeld om een zure augurk, blokje kaas met een zilveruitje. Dat bleek geen behelpen te zijn … Ouderwets misschien, dat wel, maar ik was helemaal vergeten hoe lekker dat kan zijn!

Zo erg is het nog nét niet, maar in mijn menu zit de laatste tijd ook weinig variatie. Het blijft beperkt tot nu en dan een warme maaltijd, gebakken eieren, brood, bestelpizza, dat soort dingen; en soms eet ik bij vrienden/familie. Ik zit middenin een relatiebreuk, heb gewoon even geen zin om in de keuken te staan. Zie mijn Wel en Wee-weblog, mocht je iets meer info willen (ik zet dit er maar bij, omdat slechts een enkeling mijn beíde weblogs bezoekt).
Maar goed, ik hoop binnen twee maanden verhuisd te zijn en ik verwacht dat mijn plezier in koken dan ook weer terugkomt. Ik ben gewend voor een gezin te koken, het zal straks best wennen zijn om eenpersoonsporties te produceren. Ook wennen wordt de combi-magnetron. Ooit heb ik zo’n ding gehad en toen was ik als een kind zo blij dat ik hem kon vervangen door een gewone grote oven. Ben benieuwd hoe hij me dit keer gaat bevallen.

Luilakbollen zijn een soort hoge cadetjes. Om dit effect te bereiken moeten ze dicht tegen elkaar aan, liefst in porties van 8 tegelijk worden gebakken. Het beste doet de huisvrouw dit in een broodvorm, of op een bakblik. Voor de 16 broodjes uit dit recept kan een brede broodvorm dienen bijvoorbeeld.

Je hebt nodig (voor 16 bolletjes):
250 gram bloem, 20 gram gist, 5 gram zout, 65 gram boter of margarine, 1.1/2 dl lauwe melk, geraspte schil van 1/4 citroen, 250 gram gewassen en gedroogde rozijnen, ei om mee te bestrijken, stroop

Maak een deeg van de bloem, de gist, de melk, het zout, de gesmolten en afgekoelde boter, zoals hier beschreven. Laat dit 3/4 uur rijzen, kneed er dan de citroenrasp en de rozijnen door en laat het deeg dan weer 3/4 uur rijzen.
Verdeel het dan in 16 gelijke bolletjes. Leg deze in 2 porties van 8 bolletjes tegen elkaar aan in een met boter besmeerde broodvorm of op een beboterd bakblik. Laat ze 15 minuten narijzen.
Bestrijk de bovenkant met losgeklopt ei en bak ze gaar en en goudbruin (de zijkanten blijven wit).
Eet ze warm en dik besmeerd met stroop.

Pinksterbollen, 2 stuks

Het recept van luilakbollen (zie hierboven).
Bereid het deeg, zoals het in het recept is beschreven, zover, dat het voor de 2de maal 3/4 uur heeft kunnen rijzen. Verdeel het deeg dan in tweeën. Vorm er mooie, ronde bollen van. Leg ze op een beboterd bakblik, dat alleen daar is ingeboterd waar het stuk deeg wordt gelegd. Laat ze nog 15 minuten narijzen. Bestrijk de bollen met losgeklopt ei en bak ze gaar en bruin.

Deze recepten komen uit Traditionele Recepten voor de Feestdagen - Heleen A.M. Halverhout - 1958. Aangegeven staat:
Gasoven: 30 minuten bij 200 graden, gasstand 3-4
Verwarm de oven 12 minuten met de volle vlam voor. Zet het bakblik 1 à 2 richels onder het midden van de oven, temper de ovenvlammen tot ze de grootte van waterdruppels hebben en bak de Pinksterbollen in 30 minuten gaar en niet te licht van kleur.
Elektrische oven: Verwarm de oven 15 minuten voor bij boven- en onderwarmte vol.
Zet het bakblik op de onderste richel en laat de oven 25 minuten op onderwarmte vol ingeschakeld staan. Schakel daarna 10 minuten uit.

Ik heb de recepten nog (steeds) niet getest, ik zou de bollen in een moderne oven 20-25 minuten bakken, op 200 graden. Heb je ervaring met het bakken van deze broodjes, laat het dan even weten bij de reacties.

Meer over Pinksteren

Met dank aan Lia:

www.onlibri.nl

OnLibri biedt de mogelijkheid boeken te downloaden, waaronder eetboeken.
Gratis, maar je moet wel een hoop reclame op de koop toe nemen.