Snertgedicht
vrijdag 1 december 2006 18:03 door 
Annabee
Als kleine kleuter was ik al alert,
Op wat mijn brave ouders tot mij zeiden:
Dat moeder zo vaak erwtensoep bereidde
Opdat ik maar een grote jongen werd.
Vandaar ook dat ik toen te allen tijde
Van het hors d’oevre tot aan het dessert
Mijn mond begerig open heb gesperd
Zodra mama de soep begon te snijden.
En dus wil ik nu dankbaar aan de erwt
Als basisgroente deze lofzang wijden,
Want het is onmiskenbaar en apert
Waartoe mijn vaste eetgewoonte leidde:
Dat ik zo groot ben, zeg ik onbescheiden,
Komt enkel en alleen maar door de snert.
Driek van Wissen
- voorgedragen op het WK Snert 2006 -
Gepost in Poëzie | 
nog geen reacties » | Printen