Zoals beloofd een vervolg op de log aardappelpoffer (zie ook de reacties aldaar).

- De aardappelpoffer is groter dan de afbeelding doet vermoeden: er past een kleine kilo aardappels in. Strikt genomen meer, maar de pot mag niet vol, er moet voldoende ruimte overblijven om de aardappels om te kunnen schudden.
- De aardappels mogen niét afgespoeld worden, veeg ze af met een doek of een zachte borstel. De pot mag niét vochtig gemaakt worden. De droge aardappels gaan in de droge pot. Ik heb er Provençaalse kruiden bij gedaan en de poffer op een grote gaspit gezet, op de laagste stand, op een ‘plaatje’; mijn aardappels waren in anderhalf uur gaar, gerekend vanaf het moment van op het vuur zetten. Op de gebruiksaanwijzing staat 60 minuten, maar dat zal dan voor een kleinere portie zijn of voor een aardappelsoort die sneller gaart (dat verschilt nogal), of gerekend vanaf het moment dat de pot heet is.
- Toen werd het pas echt spannend: zouden ze smaken? Jawel, ze waren heerlijk! We hebben ervan gesmuld, met zure room erbij en gesmoorde cantharellen en sperziebonen en komkommer in ‘t zuur. Voor herhaling vatbaar! Volgende keer probeer ik een aardappel die iets kruimiger is en meer smaak heeft van zichzelf. Op de bijsluiter staat trouwens dat de aardappels steeds smakelijker worden naarmate de poffer vaker gebruikt is.
- Een aanrader dus, de aardappelpoffer. Het lijkt tijdrovend, maar dat valt best mee. Als je eerst de aardappels opzet heb je daar verder geen omkijken meer naar (nu en dan even omschudden, meer niet) en kun je op je gemak vlees gaan braden, groenten schoonmaken, enz.
- De aardappelpoffer mag niét afgewassen worden: borsteltje erdoor en klaar.

Tip van de verkoopster:
De aardappelpoffer is ook geschikt voor het poffen van kastanjes: even inkruisen en poffen maar.
Ik heb nog nooit gepofte kastanjes gegeten. Wie wel? Ik zou graag weten hoe je die eet en waar je ze mee combineert, want nu ik tóch zo’n pot heb …

Tip van Annabee:
Gisteren stonden er nog zeven aardappelpoffers in de Rosenthalwinkel in Bataviastad en op=op.
Ze zijn echter ook bij Oldenhof verkrijgbaar, zie de eerder genoemde log.

Ik kende hem niet, de aardappelpoffer, maar dankzij Corry is daar verandering in gekomen. En als aardappelliefhebber moet ik er natuurlijk ook één hebben.
Een surftocht leverde deze vondst op, maar gelukkig had ik hem nog niet besteld. In een later logje van Corry staat namelijk dat hij te koop is bij ons in Bataviastad, bij de Rosenthal-outlet. Gebeld, ze hebben er nog een paar en de prijs bedraagt slechts € 14,95. Dat zie ik wel zitten, maar ik heb geen zin om erheen te fietsen en haal hem donderdag (mijn autodag) op, bij Rosenthal zijn ze zo vriendelijk er eentje voor me achter te houden.
Ik ben zeer benieuwd en ben van plan hem donderdag meteen uit te proberen. Wordt vervolgd.

In Bataviastad ga ik meteen maar eens een kijkje nemen bij Herbergbrouwerij Klokbier. Ik ben geen bierliefhebber, maar een broodje-met-wat-lekkers gaat er altijd wel in. Alleen is niet zo gezellig, ik hoop dus dat dochter of een vriendin tijd en zin heeft/hebben om mee te gaan. Wie o wie gaat er mee?

En nu ik het dan toch over Bataviastad heb:

Pompoenen- en kalebassenkraam
Vanaf zondag 24 september a.s. zal tot eind november 2006 iedere zondag een kraam in Bataviastad staan met pompoenen en kalebassen. Deze kraam vindt u op het Polderplein bij ingang Polderpoort. U kunt hier pompoenen en kalebassen kopen, pompoenen laten uithollen, beschilderen, decoreren, recepten voor consumptie krijgen etc. Een vrolijke kraam met een vleugje herfstgevoel! zie ook hier

Eigenlijk hachee met pompoen, maar dat klinkt minder chic dan ’stoofpot van sukadelappen en pompoen’.

Je hebt nodig:
1.1/2 kilo* sukadelappen, ruim 1 kilo* uien, 1 kilo* pompoen, boter of margarine, hacheekruiden (strooipot van Verstegen), eventueel allesbinder
* het steekt niet zo nauw met de hoeveelheden

Bestrooi de sukadelappen rijkelijk met hacheekruiden en braad ze aan in de hete boter (niet allemaal tegelijk, dat komt het aanbraden niet ten goede: steeds een paar en dan weer uit de pan nemen, tot je ze allemaal gehad hebt). De sukadelappen terugdoen in de braadpan en zoveel warm water erbij schenken dat ze nét niet onderstaan. Deksel op de pan en sudderen maar, op een klein pitje, zonodig met een vlamverdeler eronder. Afhankelijk van o.a. de kwaliteit van het vlees zijn sukadelappen in 3-5 uren zo gaar dat ze uit elkaar vallen en dát is de bedoeling (omdat je niet van tevoren weet hoe lang het duurt is het slim om dit gerecht een dag eerder te bereiden dan te eten; na een dag staan is het nog lekkerder ook!).
De uien schillen, in plakken snijden en aan het vlees toevoegen.
De pompoen snijden als een meloen: in parten en dan schillen en de pitten en het ‘hooi’ verwijderen. Pompoenvlees in blokjes of reepjes snijden. Deze pas toevoegen aan het vlees-uienmengsel als het naar schatting nog een half uur duurt voordat het vlees bij doorroeren met een houten lepel uit elkaar valt.
Nu en dan de vochthuishouding in de pan even controleren, zonodig extra water toevoegen, maar dat is naar alle waarschijnlijkheid niet nodig. Is het gerecht klaar en te waterig, laat het dan op hoog vuur, al roerend, wat inkoken, of bind het licht met wat allesbinder*. (N.B. Inkoken of binden doe je vlak voor het gerecht geserveerd wordt en niet al eerder!)
Lekker met gekookte aardappels of aardappelpuree.

* Binden gaat ook heel goed met een zakje sauspoeder, bijvoorbeeld stroganoffsaus van Knorr: in een kommetje losroeren met een beetje (plm. 1 dl, dus niét de op de verpakking aangegeven hoeveelheid) koud water en vervolgens al roerend toevoegen aan de hachee.

Wegens onvoldoende tijd voor een rundvleesstoofpot viel mijn keuze op hamlappen: veel sneller klaar, goedkoper en nog erg lekker ook!

Je hebt nodig:
1.1/2 kilo hamlappen, 4 rode paprika’s, 1 kilo sperziebonen, 500 gram gemengde paddestoelen of alleen (kastanje)champignons, boter of margarine, zout, peper, eventueel een zakje stroganoffsaus (Knorr) of allesbinder

Klont boter in een braadpan verhitten en daarin de hamlappen rondom aanbraden (niet meer dan twee tegelijk, dan eruit nemen en de volgende lappen aanbraden, enz.). De hamlappen bestrooien met weinig zout en flink wat (verse) peper en terugdoen in de pan; zoveel warm water erbij gieten dat ze nét niet onderstaan. Deksel op de pan en sudderen maar, op een laag pitje.
De paprika’s in reepjes snijden en na ongeveer een half uur aan het vlees toevoegen.
Vervolgens de paddestoelen voorzichtig met keukenpapier afwrijven en toevoegen (afhankelijk van de soort in plakjes gesneden of in reepjes gescheurd).
De bonen punten en toevoegen zodra het vlees uit elkaar begint te vallen wanneer je er met een vork in prikt. Alles goed doorroeren met een houten lepel en het vuur wat hoger zetten, zodat de bonen snel aan de kook zijn.
Als de bonen gaar/beetgaar (naar smaak) zijn is het gerecht klaar. Zonodig binden met wat allesbinder, of met een zakje stroganoffsaus (vóór het toevoegen even losroeren met wat koud water, ter voorkoming van klonters).
Pasta of gekookte aardappels erbij en smullen maar!

Recept uit ‘Het grote inmaakboek’ (Eike Linnich, 1977).
Ik heb zelf nog nooit appels gedroogd en ben benieuwd naar ervaringen!

Je hebt nodig:
appels natuurlijk: Cox Orange, Boskoop en nog veel meer appelsoorten zijn geschikt om te drogen

Bewaar goed uitgerijpte appels op een koel en luchtig plaatsje tot ze zacht geworden zijn.
Schil en boor de appels. Snij de vruchten dan in ringen. Rijg de ringen op een lange draad en hang ze op een beschaduwd plaatsje waar altijd een beetje wind staat.
Na een paar weken zijn de appels wel droog, maar ook nog elastisch. Verpak ze dan in blikken of plastic zakken.
Laat de appelringen een paar uur voor gebruik in water wellen, zodat ze alle verdampte vocht weer op kunnen zuigen.

De schillen kunt u eventueel ook drogen om er later appelthee van te trekken.

Let op:
Hoewel de gedroogde vruchten zacht en elastisch moeten zijn, mag er geen druppeltje vocht meer in zitten. Controleer dit door even in de vruchten te knijpen.

Update 12 oktober 2006
In een ander boek las ik dat drogen op een houten rekje de beste manier is: links en rechts een staander, rondhout daartussen (zoals een telraam). De stokjes moeten uitneembaar zijn, anders kun je de appelringen er niet omheen schuiven. Zet het rekje buiten neer, op een plek waar geen regen en wél wind komt.

Recept uit ‘Het grote inmaakboek’ (Eike Linnich, 1977).
Het recept is voor ongeveer 2 potten à 1/2 liter.

Je hebt nodig:
250 gram gedroogde appelringen*, 50 gram krenten of rozijnen, 125 gram suiker, 1/2 liter arak (38%), 4 anijszaden

Hang de appelringen met krenten of rozijnen in een zeef 5 minuten in kokend water en laat ze uitlekken. Droog alles dan goed af en leg met de suiker in de potten.
Giet er de arak overheen, leg in iedere pot 2 anijszaden en sluit de potten af.
Laat dit dessert minstens 3 dagen op een koele plaats intrekken.
Een feestelijk dessert krijgt u door de arak-appels te serveren met ongezoete slagroom en meringues.

* te koop in de goed gesorteerde supermarkt (neem ik aan …) of zelf drogen

Recept uit ‘Het grote inmaakboek’ (Eike Linnich, 1977).
Het recept is voor ongeveer 3 potten à 1/2 liter.

Je hebt nodig:
700 gram appels (netto), 1 eetlepel citroensap, 7 jeneverbessen, 325 gram suiker, 0,7 liter calvados (40%)

Schil de absoluut rijpe vruchten heel dun af, snij ze in vieren en verwijder de klokhuizen. Vermeng de parten met citroensap, jeneverbessen en suiker. Zet er ter verzwaring een bordje op en laat het mengsel een nacht koel staan.
Verdeel de appels de volgende dag over de potten en overgiet ze met calvados.
Sluit de potten direct goed af en zet ze op een koele plaats. Pas na 2 maanden kunt u de appels eten.
Serveer ze eens met met schuimvormpjes en zelfgemaakte vanillevla.

Recept uit ‘Het grote boek van jam en confiture’ (van Gilse, 1983).
Gemakkelijk te bereiden, geen weckketel nodig.

Je hebt nodig:
2 kilo appeltjes (geen moesappels), 10 kruidnagels, 20 peperkorrels, 3 laurierbladeren, 1 kilo geleisuiker, 5 dl inmaakazijn, 5 dl appelsap

De appels schillen, klokhuis verwijderen en in partjes snijden.
Kruiden iets kneuzen en met geleisuiker, azijn en appelsap aan de kook brengen.
De appels deel voor deel in het stroopje koken tot ze glazig zijn. De appels uit het stroopje scheppen en in glazen potten doen.
Als alle appels gekookt zijn het kokende stroopje over de appels schenken. De appels moeten onderstaan. De potten met natgemaakt cellofaan sluiten.

De nepkoffie smaakt niet naar koffie, dus als je dat wel verwacht wordt het een teleurstelling. Je moet er lol in hebben. Aldus Michiel Bussink in Lekker Landschap.

Je hebt nodig:
een willekeurige hoeveelheid eikels

Kook de eikels ongeveer een kwartier in water.
Schil en splijt de eikels en laat ze een paar dagen drogen. Maal het vruchtvlees in een koffiemolen en rooster het maalsel onder een gril totdat het een donkerbruine kleur heeft. Niet laten verbranden!
Een eetlepel van de ‘koffie’ in een grote beker doen, kokend water erop en roeren. Eventueel warme opgeklopte melk erbij, voor superverantwoorde koffie van eigen bodem.

Bron: Lekker Landschap, uitgegeven door de Stichting wAarde. Over het boek later meer.

Dit boek ligt momenteel voor slechts vijf euro op de opruimingstafels bij V&D.
Ik heb het gisteren gekocht, nog niet gelezen, maar natuurlijk wél alvast de recepten bekeken en die zien er zeer uitnodigend uit: poha, okra-curry, thandai, hete bajji’s, vatral kuzhambu, enzovoort … De ingrediënten zijn in de goed gesorteerde supermarkt en anders bij een toko wel verkrijgbaar, voorzover ik het in de gauwigheid kan inschatten.
Als het verhaal ook nog aanspreekt, is dit echt een superkoopje!

Klik op de afbeelding voor meer info over het boek.