Suppenschwein

Smul maar mee met Annabee



Briljant filosoferend
over het leven liet ik
de aardappels verbranden.
Een onmiskenbaar bewijs
van emancipatie.

Hanny Michaelis


Meest recente logs

Laatste 10 reacties

  • Marja v.d. Bosch : Hier al eens gekeken? http://www.whirlpool.se/ap...
  • Ted : Hallo na het lezen van de informatie over, knofloo...
  • E.hHuls : De deur van onze Bauknechtinbouwcombimagnetron is ...
  • w.kooi : zelfde probleem.ook een 3127 gekregen zonder gebr....
  • mieke vd polder : zoek me ook wezenloos naar een gebruiksaanwijzing ...
  • rain : nou ik heb een keer gemaakt voor sinterklaas en ee...
  • Zilvervis : Afghaans eten is echt lekker: Lees hoe, in mijn ve...
  • Joska : :neutral: Tja dat heb je als je zegt "Sst... niet ...
  • nancy : Leuke site, ik wil weer wat doen met de topf maar ...
  • jonathan : Hallo, 2 vraagjes eigenlijk. 1.Welke soort kof...

Kalender


mei 2006
M D W D V Z Z
« Apr   Jun »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

Categorieën

vegetarisch
geeft aan dat het gerecht bij uitstek
(ook) past in een vegetarisch menu


weblog 'Wel en wee van Annabee'

Aangebrand

donderdag 11 mei 2006 0:05 door Annabee

Aagt Morsebel nam kleinen Piet
In kost, en als het kind, te middag aangezeten,
Haar soms zijn walging merking liet:
De vieze bijsmaak van heur knoeisels werd geweten
Aan kaarsvet, roet nog snuif; ‘t was altoos “Lekkertand
Wat zou het zijn als aangebrand?”
Nu kwam een schotelvol groen eten
Te voorschijn, die kok Aagt spinazie had geheten.
Hiervan kreeg kleine Piet zijn deel op ‘t bord gesmakt.
Hij roert er in; hij vindt twee achterpoten
Van d’armen kikvorsch, onder het warmoes fijngehakt
En legt, met de oogen half gesloten,
Zijn eetvork neêr, terwijl hij vraagt:
“Heeft aangebrand ook voetjes, moeder Aagt?”

A.C.W. Staring

Gepost in Poëzie | nog geen reacties » | Printen


|

Google

Wordpress versie: 2.1 — Laadtijd: 0.32 seconden