Vraag van een bezoeker:
Annabee, waarom geef je niet altijd aan voor hoeveel personen een recept bedoeld is?

Antwoord van Annabee:
Omdat dat een uiterst betrekkelijke toevoeging is.
Zo simpel ligt dat.
Ik ga ervanuit dat iedereen zelf wel in kan schatten dat anderhalve kilo vlees of aardappels voor twee personen teveel is en dat een halve liter pudding voor zes personen te weinig is. Kwestie van de hoeveelheden aanpassen aan de behoefte.

Áls je een aantal personen vermeldt, lijkt de hoeveelheid eten per persoon erg veel … (?)
Schijn bedriegt:
- Wij doen niet aan tussendoortjes (snoep, koeken, chips), tenzij bij speciale gelegenheden.
- Soep vooraf en toetje toe zijn een zeldzaamheid.
De avondmaaltijd is met recht onze hoofdmaaltijd. Het is niet meer dan logisch dat er gebunkerd wordt door de aanwezige eters, die hooguit een stapeltje boterhammen, een beker melk en een appel in hun maag hebben. Wat over is gaat in grote eenpersoonsporties in de vriezer, komt altijd weer van pas. Is er veel over, dan eten we dat een of twee dagen later, als we maar met z’n drieën zijn.

In andere gezinnen is me wel eens opgevallen dat er de hele dag door van alles en nog wat weggekauwd wordt (en maar stug volhouden: nee hoor, wij snoepen nooit …), hetgeen leidt tot avondmaaltijden waarvan wíj zeggen dat je ze in een holle kies stopt. Zo heb ik mijn dochter wel eens horen zeggen: Mama, ik neem een paar boterhammen tussendoor, want ik eet straks bij die-en-die en daar draaien ze vier gehaktballen uit een half pond, moeten we één pakje spinazie delen met z’n vieren en moet ik van tevoren aangeven of ik 1 of 2 aardappeltjes wil …

Vraag van een bezoeker:
Annabee, waarom plaats jij niet elke dag een recept? Je kookt (vrijwel) elke dag, hebt een kast vol kookboeken, dat moet toch te doen zijn? En ‘t is ook beter voor je kijkcijfers …

Antwoord van Annabee:
Inderdaad, dat is te doen. Maar ik doe het niet, want ik zie er het nut niet van in om 365 recepten per jaar te plaatsen: ik streef er niet naar een enorme receptendatabase te worden, plaats uitsluitend recepten waarvan ik denk dat ze iets toevoegen op internet, die bijzonder zijn en/of niet in alle kookboeken voorkomen, die in míjn straatje van categorieën passen (hier en/of op mijn website), die in huize Annabee goed in de smaak vallen, die betaalbaar zijn, en wat dies meer zij. Ik noem dat ‘geen varkenshaas met champignonsaus’ en dan weten de mensen in mijn omgeving precies wat ik bedoel: waar er duizenden van zijn heeft het geen zin die éne van mij er nog bij te zetten; overbodig werk, databasevulling. (Niets ten nadele van wie wél plezier beleeft aan het opbouwen van enorme receptenbestanden, elk zijn meug en zijn mening.)

Daar komt bij dat ik niet alle dagen iets kook waar een recept voor nodig is. Er is geen kunst aan om van zuurkool, schouderkarbonade en aardappels een maaltijd te bereiden of een kliekje op te warmen. Niemand maakt mij wijs dat hij elke dag iets kookt, bakt of braadt dat de moeite van het vermelden waard is. Tenzij het je werk of je passie is, misschien. Voor mij gaat dat niet op, mijn dagen spelen zich niet af rond het thema ‘eten’, ik heb ook nog andere liefhebberijen en bezigheden.
Eten is belangrijk, maar komt in het dagelijks leven vaak in het gedrang (voetbaltraining, werk, enz.), waardoor zelfs de aardigheid om te koken mij wel eens geheel ontbreekt. Soms kook ik dan tóch, maar we wijken ook wel uit naar de snackbar of de bestelpizzeria of ik maak er een ieder-maakt-z’n-eigen-tostidag van (als uitleg nodig is hoor ik het wel). Helemaal niks mis mee, lijkt me.
Bovendien eten we niet elke dag iets anders: bepaalde gerechten keren regelmatig terug op tafel, zoals bijvoorbeeld chili con carne, stamppotten, maaltijdsoepen, waarvan de samenstelling niet altijd exact hetzelfde is, maar het principe wel.

Niet alleen bezoekers hebben vragen, ook ík heb een vraag:
Hoe nuttig is überhaupt het plaatsen van recepten, in een tijd waarin meer mensen niét dan wél werk van het eten maken? Er zit een zekere tegenstrijdigheid in de verhouding tussen het aantal kant-en-klaarproducten bij de supermarkt en het aantal recepten op internet en niet te vergeten het aantal (flut)kookboeken dat uitgegeven wordt en niets toevoegt aan wat al voorhanden is.