Zo nu en dan pak ik bij de supermarkt, in dit geval Jumbo, een product uit de schappen om te proberen. In de regel blijft zoiets bij één aankoop, het vermelden niet waard, dat geldt echter niet voor de mosterdmayonaise van Amora: die is verslavend lekker bij gebakken aardappeltjes, gekookte eieren, broccoli, vis, gehaktbal, kaaskroket, enzovoort …

Supermarktonlogica:
De Mayonnaise de Dijon van Amora staat bij Jumbo bij de mayonaises en de Dijonnaise van Maille staat bij de mosterd. Die van Maille smaakt meer naar mosterd dan naar mayonaise, die van Amora meer naar mayonaise dan naar mosterd, maar toch: beide heten mosterdmayonaise en ze zouden dus bij elkaar moeten staan.

Inmiddels heb ik ook nog de mosterdmayonaise van De Wijndragers gekocht, die staat nog ongeopend in de kast. In mijn één- en soms tweepersoons huishouden is het niet slim om veel flesjes of potjes tegelijkertijd aan te breken.

Wie heeft voor mij een handleiding van of uitleg over de afgebeelde combimagnetron?
De magnetronfunctie krijg ik aan de praat, maar verder kom ik niet.

Update 5 augustus 17:00
Hebbes! Gisteren kreeg ik op aanwijzingen van een vriendin de oven al aan de gang. Vandaag heb ik een handleiding gedownload van de website van Bauknecht; iets ander type magnetron, maar met praktisch dezelfde functies.
Bij wijze van test bak ik nu een diepvries-mini-pizza.

Update 16 september 10:30
Met de in de update genoemde handleiding kom ik er ook niet (helemaal) uit. De magnetronfunctie begrijp ik. Het bakken geeft problemen: deze combimagnetron heeft alleen een snelstartknop, warmt de oven supersnel op, maar hoe stel ik vervolgens de juiste tijd en temperatuur in? En klopt het dat het plateau altijd draait, ook bij de ovenfunctie?
Tot nu toe vind ik het een onding. Bij elk gebruik - wordt dus steeds minder vaak … - moet ik puzzelen hoe ik hem aan de gang krijg en hou ik m’n hart vast voor het resultaat. Jammer, want ik was een fervent ovengebruiker. Ik verlang terug naar een échte oven; dit huis was mijn keuze, de combimagnetron niet, die woonde hier al.
Het is er nog niet van gekomen Bauknecht te mailen, dat ga ik alsnog doen.

Update 11 oktober 22:20
De speurtocht naar de handleiding sleept zich voort. Er zit geen vaart in en dat is niet echt des Annabees; er van meet af aan bovenop zitten ligt meer in mijn aard, wegens belangrijker bezigheden lukt dat echter even niet. De stand van zaken:
- Advertentie op Marktplaats heeft niets opgeleverd.
- Maandag 8 oktober heb ik telefonisch contact gehad met Bauknecht (Whirlpool), 076-5306400. De telefoniste heeft me (toe)gezegd dat de handleiding diezelfde dag nog zou worden opgestuurd, míts voorradig, en dat het iets langer zou duren indien niet voorradig.

Update 2 november
Zo’n anderhalve week geleden een handleiding ontvangen, echter van de 4127 i.p.v. de 3127. Met deze schiet het niet op, die had ik ook al gedownload van de website van Bauknecht. Nogmaals bellen/mailen dus, want de 3127 heeft minder knoppen.

Update 16 december
Geen reactie noch een handleiding ontvangen n.a.v. mijn mail van 2 november. Vandaag nogmaals contact gezocht via het contactformulier. Het kan toch niet zo zijn dat een gerenommeerd merk als Bauknecht geen gebruiksaanwijzigingen meer kan leveren van ‘oude’ apparaten?

Op de afdeling waar ik werk wordt veel water gedronken. Elk heeft een flesje op z’n bureau staan en verscheidene keren per dag wordt dat hervuld vanuit het waterapparaat. Hoe vies die flesjes worden is inmiddels dankzij Kassa alom bekend, daarom gooi ik op vrijdagmiddag mijn flesje weg en begin op maandag met een nieuw.
Opvallend is dat we vrijwel allemaal een Spa-blauw-flesje in gebruik hebben. Daar moet je dan ter herkenning je naam op schrijven, want niemand haalt alleen voor zichzelf.
Mij leek het handig een ander merk te kiezen en rondkijkend bij Jumbo stuitte ik op Well, waarvan 25% van de opbrengst naar Simavi gaat, die dat geld besteedt aan waterputten in Afrika en Azië. Een mooi initiatief (Well bestaat overigens al een aantal jaren, maar ik had er nooit van gehoord), waar ik graag mijn steentje aan bijdraag al blijft dat beperkt tot één flesje per week. Plus de reclame op mijn weblog. Alle kleine beetjes helpen.

Zegt het voort, zegt het voort …
Verkoopadressen vind je op de website.

Op 16 januari jl. is Rudolf-August Oetker overleden, een van de bekendste familie-ondernemers van Duitsland. Op www.oetkergruppe.de staat een In Memoriam (Nachruf), die ook in het Engels te lezen is als je eerst de site op ‘English’ zet. Ik heb het niet gelaten bij het In Memoriam, maar ook de rest van de site van de Oetker-Gruppe doorgespit; menigeen zal me wel voor een maf mens verslijten, maar ik vind het nu eenmaal interessant om méér te weten dan het alom bekende. Ik wist bijvoorbeeld niet dat Oetker veel méér is dan een bedrijf dat voedings(hulp)middelen produceert.
Hoe dan ook, ik heb nooit begrepen, en begrijp daar nu nóg minder van, dat ik nogal eens laatdunkende opmerkingen over Oetkerproducten hoor. Volgens mij is er niets mis mee en heeft iedereen zich wel eens ‘bezondigd’ aan zakjes van Oetker; en wie kent er niet de bakboekjes? (Op Marktplaats zag ik vanmiddag trouwens twee boekjes staan voor 15 en 20 euro, dat vind ik van de zotte voor oude doch vertaalde werkjes, maar dit terzijde.)
Zelf heb ik twee Oetker-bakboekjes; meer dan twintig jaar oud en veel gebruikt, want alle recepten kloppen en zijn gemakkelijk te volgen, het resultaat is naar wens (als je doet wat er staat), wat wil je als beginnende bakker nog meer? Ik gebruik ze nog steeds, maar nu als leidraad en niet meer als ‘wet’.
Ik heb ook het Oetker-inmaakboek en ik zag tot mijn verrassing nog Beste koude schotels en salades in de eetboekenkast staan. Helemaal vergeten … Ik heb het weer eens doorgebladerd en moet zeggen dat er verrukkeljke gerechten in staan, lang geleden (het boek stamt uit 1984) heb ik er veelvuldig uit geput. De meeste recepten zijn niet verouderd, ze variëren van grote happen tot kleine hapjes, van buffetten tot drankjes, van vlees tot sandwiches, van cocktails tot terrines. Vierhonderd in totaal. Een aantal recepten uit het boek ga ik op deze weblog zetten (’t zal lastig kiezen worden), zodat meer mensen ervan kunnen genieten. Dit boek staat namelijk niet vaak tweedehands te koop en nieuw is het niet meer verkrijgbaar. De recepten zijn over het algemeen eenvoudig van opzet en niet erg bewerkelijk.

Kijk voor info over Oetker, Oetkerproducten en -recepten op www.oetker.nl | www.oetker.de | www.oetker.com

Mijn Inventum BM35 heeft inmiddels de respectabele leeftijd van zes jaar bereikt. Hij komt niet altijd even goed uit tests (te lawaaierig, is een van de minpuntjes), maar ik ben van mening dat ook positieve gebruikersgeluiden (om even in stijl te blijven ) gehoord mogen worden. ‘t Is namelijk een goed en degelijk apparaat, dat prima broden bakt tot maar liefst 1.100 gram en de prijs-kwaliteitsverhouding is meer dan uitstekend: hij kost tussen de pakweg 90 en 110 euro.

Problemen als zoekgeraakte kneedhaak, beschadigd bakblik enzovoort zijn niet typisch iets van déze bbm, die komen bij alle merken voor; ze zijn het gevolg van respectievelijk slordigheid van en onnodig hevig boenwerk door de gebruiker.

Naar het zich laat aanzien hoef ik voorlopig nog geen nieuwe, maar ik heb alvast besloten te zijner tijd weer net zo een te kopen, ik zie geen enkele reden om dat niet te doen. Waarom zou ik meer geld uitgeven voor een luxere bbm (qua uiterlijk, of qua poespas die ik niet nodig heb), terwijl deze naar mijn zin, betaalbaar én geschikt voor zware broden is?
Mijn tevredenheid over de Inventum BM35 heb ik geuit op www.kieskeurig.nl.
Na zes jaar trouwe dienst mag hij best een keer in het zonnetje staan!

Tast maar toe!
Ze zijn wat groot uitgevallen en daarom extra lekker.

Gebakken van pepernotenmix, gekocht bij Buiter.
Bij Buiter heb ik ook een voorraadje broodmeel en broodmixen ingeslagen, afkomstig van Hoeve Eiteweert, waaronder polderpit en weitebrood: uitstekend bakresultaat in de broodmachine (Inventum B35) en verrukkelijk van smaak.

www.eicode.nl

Aardappels en uien kopen we om de andere week aan de deur. Afgelopen week verkocht de betreffende handelaar voor ‘t eerst ook eieren, handig nietwaar? Er prijkt nu een tray met 30 eieren in de keuken, waar we eigenlijk geen plek voor hebben; we waren er niet op ingesteld en hadden geen lege dozen bewaard. Maar goed, dat is bijzaak.
Hoofdzaak is dat manlief vanavond een niet-gestempeld ei ontwaarde op de tray, terwijl eieren gestempeld moeten zijn. Een ‘zwart’ ei waarschijnlijk. De overige 29 ook gecheckt, die hebben wel een stempel. Echter: de getallenreeks begint met een 3, hetgeen betekent dat het legbatterij-eieren zijn (kooi-eieren). En die kopen wij al jaren niet meer …

Het is helemaal niet in ons opgekomen dat het ‘foute’ eieren zouden kunnen zijn. Naïef misschien, maar die komen in onze beleving niet meer voor. We eten ze nu ook maar op, bij weggooien zijn de hennen die deze eieren gelegd hebben ook niet gebaat.

Wij zijn geen toetjeseters, en al helemaal niet als het gaat om van die moderne mini-liflafjes die je in een holle kies stopt en die uit verantwoorde ingrediënten ( ) zijn samengesteld, maar een échte pudding gaat er zo nu en dan wel in in huize Annabee. Zoals bijvoorbeeld deze, waar elk naar eigen smaak nog zelfgemaakte vlierbessensiroop en vanilleslagroom (1 zakje vanillesuiker op een kwart liter slagroom) aan toegevoegd heeft in z’n toetjeskommetje:

Met de pudding op de foto is meteen mijn nieuwste puddingvorm ingewijd: vriendin JeeBee aka Sprokkels heeft hem voor me weten te bemachtigen op een rommelmarkt. Deze is zeer fraai: ik kreeg hem als tulband-puddingvorm, op zich al erg leuk, maar een andere vriendin (Lia) wist me te vertellen dat het ‘gat’ van de tulband ook andersom op de vorm past en dan krijg je een torentje op de pudding. Super!

Puddingtip:
Geloof niet de tekst die op de verpakkingen van de meeste puddingpoeders staat, dat je de pudding al na drie uren op een bord kunt storten. Dan is ie nog niet eens door en door koud. Doe ‘ouderwets’: bereid de pudding ’s avonds, laat hem - afgedekt met een bord - de hele nacht staan (niet roeren of verplaatsen), zet hem de volgende ochtend in de koelkast en stort hem pas vlak voor het serveren.
Wil je hem feestelijk opdienen, laat er dan wat vruchtensaus of -siroop overheen lopen, spuit er toefjes slagroom op/rond en garneer eventueel met vruchten.

P.S.
Ik gebruik volle melk voor het koken van pudding, is véél lekkerder dan pudding van halfvolle.

Op een surftochtje langs receptensites viel me iets op: de ene beweert dat 1 theelepel verse gist gelijk staat aan 2 theelepels droge (instant), de andere beweert dat het net andersom is, een derde zegt dat het niet uitmaakt. Dat kon natuurlijk nooit allemaal juist zijn en daarom heb ik de website van een gistproducent opgezocht, want ik wou het nu wel eens precies weten.

Zelf rekende ik voor droge altijd de helft van verse, maar ook dat blijkt niet te kloppen.
Bij Bruggeman las ik: Qua dosering komt 100 gram droge gist overeen met 300 gram verse gist, oftewel 100 gram verse gist = 33 gram droge gist.

Dat weten we dan ook weer.

Interessante website overigens, waar je van alles over de werking, het gebruik en de geschiedenis van gist te weten kunt komen.

Vrijwel elk recept voor cake, ander gebak of brood eindigt met de woorden Laat afkoelen op een taartrooster. Gemakkelijker (voor)geschreven dan gedaan, want hier gaapt een enorm gat tussen theorie en praktijk: ‘vroeger’ waren taartroosters te koop in huishoudelijke artikelenwinkels, tegenwoordig niet meer; men kijkt je met koeienogen aan als je ernaar vraagt, zelfs in wat zich gespecialiseerde kookwinkels noemt. En ik kan het weten, want ik heb stad, land en internet afgestruind voor zo’n ding (tikje overdreven, maar wel overal waar ik kwam navraag gedaan). Ik was namelijk zo handig geweest om mijn minstens 20 jaar oude, groezelig geworden taartrooster weg te gooien toen we gingen verhuizen - nu alweer bijna een jaar geleden - met de bedoeling ‘even’ een nieuw rooster aan te schaffen …

De boterkoek van Frans inspireerde me opeens tot een nieuwe zoektocht en het is gelukt! Ik heb er nu twee: een ‘gewone’, met ruitjes, en een van kunststof. De metalen gaat netjes bij m’n bakspullen, daar moeten huisgenoten afbljiven, die van kunststof gaat in het dagelijkse gebruik (in huize Annabee betekent dat: die blijft rondslingeren in de keuken) om zelfgebakken broden op af te laten koelen.

Taartroosters zijn te koop op www.debakwinkel.nl, waar je nog meer praktische bak-artikelen, maar ook ingrediënten voor gebak en brood kunt vinden.
Wees slim: per bestelling tot 9,5 kilo betaal je € 6,20 aan verzendkosten. Vul dus je winkelmandje aan met producten die je tóch wel gebruikt, bij elk artikel staat het gewicht vermeld; het assortiment is uitstekend (het water loopt me in de mond bij de broodmixen), de prijsstelling is uiterst acceptabel. Zo heb ik o.a. de Zwarte Woud-broodmix gekocht en er inmiddels een prachtig en zeer smakelijk brood van gebakken!
Eén bestelling is te weinig om iets over de levertijd te kunnen zeggen, maar toch: ik heb in de nacht van dinsdag op woensdag jl. mijn bestelling geplaatst en meteen per internet betaald; donderdagmiddag had ik mijn pakket al in huis. Super!

Update 15 maart 2008
Ik wou een taartrooster bestellen en klikte op de link die hierboven ergens staat, maar … Het website-adres van De Bakwinkel is gewijzigd (is nu www.debakwinkel.com) en ik zie geen taartroosters meer … Het assortiment lijkt aanzienlijk uitgedund.