Onlangs kreeg ik courgettes van vriendin JeeBee. Dat leidde tot het uitproberen van dit recept, afkomstig uit het boek De keuken van Turkije.
Aanrader, zowel de courgettes als het boek!
Lekker bij sperziebonen, nasi en eigenlijk alles waar je zoetzuur of chutney bij eet.
Houd er rekening mee dat je dit gerecht een dag van tevoren maakt.

Je hebt nodig:
8 kleine courgettes, olijfolie, 1 bosje peterselie, 1 teentje knoflook, 2 eetlepels azijn, 1 theelepel heet chilipoeder, 1/2 theelepel zout

Was de courgettes, snijd ze in plakken van 1 cm dik en halveer elk plakje.
Bak ze in een beetje olijfolie zacht en lichtbruin. Laat ze op keukenpapier of in een vergiet uitlekken en doe ze over op een platte schaal.
Hak intussen de peterselie fijn en pers de knoflook uit. Meng de azijn, het chilipoeder en het zout erdoor. Schenk het mengsel over de nog warme courgetteplakjes en laat het gerecht tot de volgende dag staan.
Koud serveren.

Met dank aan Lia:

www.onlibri.nl

OnLibri biedt de mogelijkheid boeken te downloaden, waaronder eetboeken.
Gratis, maar je moet wel een hoop reclame op de koop toe nemen.

Gesignaleerd in de koopjeskelder van Bol, dus zolang de voorraad strekt, prijzen om van te smullen en t/m zondag 1 april géén verzendkosten, dat is mooi meegenomen.
Klik op de afbeeldingen of op de oranje titels voor info over de boeken.

Rue Tatin
Dit boek had ik nog steeds niet, een mens kan niet alles kopen, maar ik heb het nu dan eindelijk besteld.
Een aardig hebbeboek, is mijn inschatting, goed voor een aantal uurtjes leesplezier.
Zodra ik het gelezen heb kom ik erop terug.

Kookboek voor de boekenliefhebber
Deze prijkt, weliswaar in gebonden versie met hard kaft, al enkele jaren in mijn eetboekenkast. In een vorig weblogleven schreef ik erover:
Mooi boek, ondanks het foeilelijke, slechte papier waarop het gedrukt is. Bijna tweehonderd recepten die werden gekookt, geserveerd of genoemd in je favoriete roman of non-fictieboek. Goede recepten, alhoewel hier en daar knullig omschreven (ik heb de Engelse versie van het boek niet gezien, het kan een gevolg van slecht vertaalwerk zijn), vergezeld van de bijpassende boekfragmenten, of andersom …
Ondanks de minpuntjes een aanrader, een boek dat uitnodigt het regelmatig uit de kast te pakken om even een fragment te lezen.

Noesje Djaan, de Afghaanse keuken
Een heerlijk eetboek, met uitstekende recepten voor en informatie over uiteenlopende gerechten uit de Afghaanse keuken. Niet alle ingrediënten zijn hier bij ons (gemakkelijk) verkrijgbaar, de meeste gerechten zijn echter zonder problemen te bereiden en hier en daar geeft de auteur alternatieven. Ik moet in alle eerlijkheid bekennen dat ik tot nu toe te weinig gebruikgemaakt heb van dit boek. Het water loopt me in de mond bij de ‘Samaroq pilau’, ‘Sjami kebaab’, ‘Koekoe-ye tarkari’, ‘Pakaura’, … enzovoort.

Onderstaande tekst kreeg ik vandaag toegestuurd door Iens:

Den Haag, 31 januari 2007

Wat zit er in de lunchbox van minister Winsemius?
Minister Winsemius ontvangt Pien’s Proefboek en gezonde Hollandse lunchbox

Zijn collega Balkenende is nog wel eens te betrappen op het eten van fastfood-maaltijden. Maar wie minister Pieter Winsemius blij wil maken, zet hem gezonde Hollandse kost voor. Dat bleek deze week toen de sportieve milieuminister het nieuwe culinaire kinderboek Pien’s Proefboek in ontvangst nam. Van de auteurs kreeg hij bovendien een fraaie kinderlunchbox met andijviestamppot.

Pien’s Proefboek is een spannend kinderverhaal met veel eetweetjes. De stoere negenjarige Pien maakt voor school een werkstuk over smaken en proeven, omdat gezond en lekker eten voor kinderen (en hun ouders) een speerpunt is in de huidige fastfoodmaatschappij. Terwijl Pien en haar vrienden avonturen beleven in de wereld van de haute cuisine, leren ze alles over smaken, proeven, koken en hoe mensen in restaurants genept kunnen worden. En passant redden ze ook nog haar oom, culinair journalist, uit de handen van een boze chef-kok.
‘Het is een nieuw concept, met op de rechterpagina een fictieverhaal en op de linkerpagina allemaal eet- en proefweetjes,’ zegt uitgever Simone Brummelhuis van culinaire uitgeverij IENS. ‘Het is leuk en informatief en daardoor de ideale manier om kinderen (en ouders) te interesseren voor gezond en lekker eten!’

Leuke actie, om het boek aan Winsemius aan te bieden, en leuk boek, denk ik. Ik heb het nog nergens zien liggen, ook niet op gelet trouwens.
Wie kent Pien’s Proefboek al en wat vind je ervan?

Op 16 januari jl. is Rudolf-August Oetker overleden, een van de bekendste familie-ondernemers van Duitsland. Op www.oetkergruppe.de staat een In Memoriam (Nachruf), die ook in het Engels te lezen is als je eerst de site op ‘English’ zet. Ik heb het niet gelaten bij het In Memoriam, maar ook de rest van de site van de Oetker-Gruppe doorgespit; menigeen zal me wel voor een maf mens verslijten, maar ik vind het nu eenmaal interessant om méér te weten dan het alom bekende. Ik wist bijvoorbeeld niet dat Oetker veel méér is dan een bedrijf dat voedings(hulp)middelen produceert.
Hoe dan ook, ik heb nooit begrepen, en begrijp daar nu nóg minder van, dat ik nogal eens laatdunkende opmerkingen over Oetkerproducten hoor. Volgens mij is er niets mis mee en heeft iedereen zich wel eens ‘bezondigd’ aan zakjes van Oetker; en wie kent er niet de bakboekjes? (Op Marktplaats zag ik vanmiddag trouwens twee boekjes staan voor 15 en 20 euro, dat vind ik van de zotte voor oude doch vertaalde werkjes, maar dit terzijde.)
Zelf heb ik twee Oetker-bakboekjes; meer dan twintig jaar oud en veel gebruikt, want alle recepten kloppen en zijn gemakkelijk te volgen, het resultaat is naar wens (als je doet wat er staat), wat wil je als beginnende bakker nog meer? Ik gebruik ze nog steeds, maar nu als leidraad en niet meer als ‘wet’.
Ik heb ook het Oetker-inmaakboek en ik zag tot mijn verrassing nog Beste koude schotels en salades in de eetboekenkast staan. Helemaal vergeten … Ik heb het weer eens doorgebladerd en moet zeggen dat er verrukkeljke gerechten in staan, lang geleden (het boek stamt uit 1984) heb ik er veelvuldig uit geput. De meeste recepten zijn niet verouderd, ze variëren van grote happen tot kleine hapjes, van buffetten tot drankjes, van vlees tot sandwiches, van cocktails tot terrines. Vierhonderd in totaal. Een aantal recepten uit het boek ga ik op deze weblog zetten (’t zal lastig kiezen worden), zodat meer mensen ervan kunnen genieten. Dit boek staat namelijk niet vaak tweedehands te koop en nieuw is het niet meer verkrijgbaar. De recepten zijn over het algemeen eenvoudig van opzet en niet erg bewerkelijk.

Kijk voor info over Oetker, Oetkerproducten en -recepten op www.oetker.nl | www.oetker.de | www.oetker.com

Dit boek ligt momenteel voor slechts vijf euro op de opruimingstafels bij V&D.
Ik heb het gisteren gekocht, nog niet gelezen, maar natuurlijk wél alvast de recepten bekeken en die zien er zeer uitnodigend uit: poha, okra-curry, thandai, hete bajji’s, vatral kuzhambu, enzovoort … De ingrediënten zijn in de goed gesorteerde supermarkt en anders bij een toko wel verkrijgbaar, voorzover ik het in de gauwigheid kan inschatten.
Als het verhaal ook nog aanspreekt, is dit echt een superkoopje!

Klik op de afbeelding voor meer info over het boek.

Ik zit weer helemaal in de vlier, zoals ook hier al te lezen is.
Grote veranderingen/aanvullingen op mijn vlierbessenpagina liggen niet in de lijn der verwachting, omdat er niet veel nieuws te melden valt en omdat ik door onze verhuizing (eind oktober, ná de inmaak) zelf niet meer weet wat volgens welk recept gemaakt is (niet belangrijk ook, alles was lekker ).

Wél nieuw is het sprookje ‘Het middel tegen doodgaan‘.
En als je dan tóch aan het verhalen lezen bent, ook Groottante Hortenses heksenpunch is het lezen waard.

Boekentips:
Het Groottante Hortense-boekje ligt nog steeds voor een prikkie te koop bij De Slegte in Zwolle (en waarschijnlijk ook bij andere vestigingen).
En onlangs zag ik bij V&D In de keuken van de duivel op de opruimingstafels liggen en gisteren, ook V&D, Moord tussen mes en vork. Aanraders!

Prachtig kookboekje met de lekkerste gerechten uit de keuken van hotel De Koperwiek. De recepten worden afgewisseld met de avonturen waarin het betreffende gerecht een rol speelt.
Eigenlijk een kinderboek, maar voor Annnie M.G. Schmidt- en Otjeliefhebbers een hebbeboek!
hard kaft, 38 pagina’s