Wij zijn geen toetjeseters, en al helemaal niet als het gaat om van die moderne mini-liflafjes die je in een holle kies stopt en die uit verantwoorde ingrediënten ( ) zijn samengesteld, maar een échte pudding gaat er zo nu en dan wel in in huize Annabee. Zoals bijvoorbeeld deze, waar elk naar eigen smaak nog zelfgemaakte vlierbessensiroop en vanilleslagroom (1 zakje vanillesuiker op een kwart liter slagroom) aan toegevoegd heeft in z’n toetjeskommetje:

Met de pudding op de foto is meteen mijn nieuwste puddingvorm ingewijd: vriendin JeeBee aka Sprokkels heeft hem voor me weten te bemachtigen op een rommelmarkt. Deze is zeer fraai: ik kreeg hem als tulband-puddingvorm, op zich al erg leuk, maar een andere vriendin (Lia) wist me te vertellen dat het ‘gat’ van de tulband ook andersom op de vorm past en dan krijg je een torentje op de pudding. Super!

Puddingtip:
Geloof niet de tekst die op de verpakkingen van de meeste puddingpoeders staat, dat je de pudding al na drie uren op een bord kunt storten. Dan is ie nog niet eens door en door koud. Doe ‘ouderwets’: bereid de pudding ’s avonds, laat hem - afgedekt met een bord - de hele nacht staan (niet roeren of verplaatsen), zet hem de volgende ochtend in de koelkast en stort hem pas vlak voor het serveren.
Wil je hem feestelijk opdienen, laat er dan wat vruchtensaus of -siroop overheen lopen, spuit er toefjes slagroom op/rond en garneer eventueel met vruchten.

P.S.
Ik gebruik volle melk voor het koken van pudding, is véél lekkerder dan pudding van halfvolle.